 |
|
|
| D | met Hart en Ziel <> Rik Sieben |
|
GVA’er Rik Sieben (31) kreeg vorig jaar voor de zoveelste keer in zijn carričre te kampen met zwaar blessureleed. Inmiddels is de oud - militair weer op de weg terug. Want ‘opgeven’ komt in zijn woordenboek niet voor.
Rik Sieben heeft jarenlang zijn lichamelijke welzijn voor volk en vaderland op het spel gezet. Hij kwam als lid van de Luchtmobiele Brigade in Kosovo en Irak in oorlogssituaties terecht. Vreemd genoeg heeft hij op het voetbalveld heel wat meer geleden.
Want daar heeft hij in de loop der jaren een imposant medisch dossier opgebouwd. Gebroken enkel, gebroken pols, gebroken vingers, twee gebroken benen, drie gebroken ribben en een gekneusde nier. En dat zijn alleen nog maar de zware blessures.
''In mijn laatste jaar bij Warnveldse Boys'', herinnert hij zich, ''heb ik twee keer een gebroken been gehad. Toen ben ik een tijdje gestopt met voetballen, omdat ik mijn baan niet wilde verliezen. Ik zat net op de luchtmobiele opleiding. De artsen zeiden dat ik nooit meer zou kunnen voetballen, maar toen ik zes jaar geleden in Doornenburg ging wonen, ben ik daar toch weer mee begonnen. Als iemand tegen me zegt dat iets onmogelijk is, dan ga ik juist heel erg mijn best doen om het toch voor elkaar te krijgen.''
Inmiddels had Sieben afscheid genomen van het leger. ''Na tien jaar Luchtmobiel vond ik dat ik alles wel had meegemaakt. Ik vond het wel best en wilde een sociaal leven oppakken. Ik kijk wel terug op die tijd als heel bijzonder. Ik ben er vooral mentaal sterker van geworden. In Irak zat ik bij de verkenners. Dan ben je met een groepje van zes helemaal op elkaar aangewezen. Gevaarlijk was het ook wel, ja. Maar daar hou ik wel van.''
Twee jaar geleden besloot Sieben op verzoek van de nieuwe GVA-trainer Wilco Brom om weer op standaardniveau te gaan voetballen. ''Waarom ook niet?'', zegt Sieben. ''Ik had helemaal geen last meer van de breuken die ik gehad had. Ik ben er echt voor gegaan.''
En wat dat wil zeggen, bleek al snel. Vorig jaar was Sieben een van de steunpilaren van de Doornenburgse vijfdeklasser en hij scoorde zeventien keer. Totdat, alweer, het noodlot toesloeg. Kort voor het einde van de reguliere competitie werd hij door HAVO-keeper Bas Hoebink getorpedeerd met drie gebroken ribben en een gekneusde nier tot gevolg.
''Heel frustrerend'', vond Sieben dat. ''Net voor de nacompetitie. Die wedstrijden heb ik wel op de bank in trainingspak bekeken. Nog frustrerender was dat we het niet redden. De laatste wedstrijd wilde ik zelfs nog meedoen, maar dat bleek toch niet zo verstandig. Maar ja, zo zit ik nu eenmaal in elkaar. De affaire zelf heb ik achter me gelaten. Hoebink en zijn ploeggenoot Maikel Milder hebben me gebeld. Ik geloof dat het meer onbenulligheid dan opzet was. Maar ik heb het op TV-Gelderland teruggezien en het was echt een enorme aanslag.''
Inmiddels staat Sieben alweer een tijdje op het voetbalveld: ''Ik zit nu op negentig procent. Ik deed voor het eerst in de voorbereiding tegen de profs van Vitesse weer mee. Toen merkte ik wel dat ik helemaal opnieuw moest beginnen. Maar ik ben vastberaden om weer een vaste basisplaats te verdienen. Ja, en (lachend) meestal krijg ik die dingen wel voor elkaar.''
|
|
Bron:de
Gelderlander |
